De hele wereld kan dit lezen, wat de hele wereld weet. Wisten we dit 40 jaar geleden, was het een feit geweest;
dat niemand ooit vergeet.

Ze gaven me miljarden jaren.
Om het te verzinnen.
Ik maakte soep, zuurtjes, blaasjes.
Ja, het feestje kon beginnen.

Ik schiep warmte, er waren sterren.
Neutrino’s en donker spul.
Wat dat laatste nu precies wezen mag?
Jullie hebben nog steeds geen flauw benul!

Maar, wanneer begon de pret pas echt?
Toen ik alles maar zijn gang liet gaan.
Van veraf keek ik mee,
Hoe het leven is ontstaan.

Plantjes, water, visjes.
Ze kwamen allemaal de hoek om kijken.
Maar er ontstonden geen dinosauriërs hoor,
Slechts wat beesten die erop lijken.

De planeten draaiden hun rondjes,
Ze zorgden voor vertier.
Maar na al die jaren
Ontbrak mij steeds meer het plezier.

Uiteindelijk werd het gewoon, vanzelfsprekend
Toch een beetje… vlak.
Niemand wist van mijn bestaan weet je.
(Behalve, vermoed ik dan, de onderwaterslak?)

Maar dat is dus hoe ik op het idee kwam,
De evolutie te manipuleren.
Ik wilde beesten met de eigenschap
kennis te begeren.

Eindelijk wijdt iemand zijn gedachten
Ook eens een keer aan mij!
Bij deze dus, bedankt lieve mensen,
jullie zijn een kei.

 -God.